JUŻ W KIOSKU

Kęsy czasu

2022-07-02 16:00:00

Ocena:

0/5 | 0 głosów

Babom łydki bieleją w podkasanych spódnicach

Ziemia pęka nadzieją

rodzi się południca...

Przez gąszcze złotej trawy za chwile rozlegnie się śmiech, tyle że nikt go nie usłyszy. Chłop w polu tańcuje, baba go poszukuje... I tak do dziś... Dajcie się zaprosić do kolejnej opustoszałej wsi w magicznym świętokrzyskim. W samym środku lasu, dostać się do niej nie jest łatwo, pusto... Chociaż nie do koca i nie zawsze... Czas. On tu będzie odgrywał ogromną rolę.

Środek lasu, droga stworzona do konnego transportu, wystarczy odrobina wyobraźni, by zobaczyć wozy, a na nich gospodarzy. Na skraju wsi kapliczka i Chrystus, może on jeden pamięta wszystkich mieszkańców, każda ze wstążek go otaczających utkana z szeptów i modlitw...

Domy opuszczone, a zdaje się, że tak niedawno wnętrza tętniły życiem. Czułość tkwiąca w kubku z herbatą, miłość zaklęta w splotach koca, który okrywał zmarznięte stopy, namiętność zaplątana w ogień świecy drgający w w rytm oddechu - na tym polega magia domów dopóki są w nim ludzie.

Początki Poręby Kiełczyńskiej, bo o niej mowa, sięgają 1898 roku. Rósł tu las, własność szanowanego rodu Radziwiłłów. Szanowanego, ale i lubiącego się bawić, bo pliszki, kości i karty to było coś, czego żaden z Radziwiłłów nie umiał sobie odmówić.  Na nieszczęście rodowe, bo właśnie w karty tereny dzisiejszej Poręby jeden z Radziwiłłów przegrywa. Przeciwnikiem przy karcianym stole był zdaje się Paweł Popiel. Ten sam, który swoje dobra powiększył o folwark Kotuszów nabyty od Macieja Radziwiłła za posag żony.

Wygrany las Paweł Popiel sprzedaje pięciu gospodarzom, a ci prowadzą wyrąb lasu. Od tego wyrębu dzisiejsza wieś będzie miała nazwę. Wyrasta 12 domów, chłopaki przyprowadzają żony, dzieci dorastają, żenią się, wnuki dorastają żenią się... Jedna rodzina, która w końcu pęknie. Młodzi rozjadą się do większych miast, starzy wymrą, niektórych zabiorą dzieci, Bóg zapomni...

Ci, co odeszli stąd nigdy nie pozbyli się tęsknoty... Może sfotografowany list właśnie o tym świadczy...

Wieś umarła.

Jedyne, co tam dziś mieszka, to słońce... Wzeszło i siedzi przy oknie, zasnutym mgłą mijającego życia, kpi wirując w wiecznym tańcu daleko poza zasięgiem żywych...

Przysiółek to Bogorii, na ziemi staszowskiej leżący. Ziemi, na której przesądy, wierzenia ludowe, wróżby i elementy folkloru żyją sobie jak najlepsi przyjaciele. A nos swój ciekawski w staszowską ziemię włożyła Olga Tokarczuk, potem opisawszy go w niezwykłej powieści "Prawiek". I chociaż o Porębie ani słowa, to klimat jak najbardziej pasujący.

 

/AM/

INNE ARTYKUŁY Z TEGO DZIAŁU
Zuzelanką do Cygańskiej Kapy

2022-08-07

Zuzelanką do Cygańskiej Kapy

Na skrzyżowaniu dróg stań twarzą do słońca, spluń trzy razy przez lewe ramię i nie oglądaj się za siebie... To żart oczywiście, ale gdy pierwszy raz usłyszałam o Cygańskiej Kapie i drodze zwanej Zuzelanką to miałam nieco magiczne skojarzenia.
Tajemnica Chełmowej Góry

2022-07-31

Tajemnica Chełmowej Góry

Skryła się nieco na uboczu, całkiem blisko Starachowic, gdzieś po drodze do Nowej Słupi - niezwykła i tajemnicza. Ta, która dała początek Świętokrzyskiemu Parkowi Narodowemu. Oto ona księżna świętokrzyskich szczytów - Chełmowa Góra.
Na szczęście? Tylko krzemień pasiasty

2022-07-30

Na szczęście? Tylko krzemień pasiasty

W dodatku działa tylko w Sandomierzu. Klejnot Świętokrzyskich Gór, polski diament, osobliwość regionu - kto chociaż raz zobaczył, zechce go mieć. Przyjrzyjmy mu się zatem...
Tajemnicze, egzotyczne, zaczarowane. Takie jest właśnie Świętokrzyskie.

2022-07-10

Tajemnicze, egzotyczne, zaczarowane. Takie jest właśnie Świętokrzyskie.

Dzisiejsza podróż po naszym magicznym regionie poprowadzi nas nieco bocznymi dróżkami, takimi, które zostawia się na kiedyś tam. Jeśli szukacie miejsc mało obleganych, a mających to i owo do zaoferowania ciekawskim podróżnikom, to jest to tekst dla Was.
Świętokrzyskie Szlaki Turystyczne

2022-06-24

Świętokrzyskie Szlaki Turystyczne

50 świętokrzyskich turystycznych szlaków pieszych o łącznej długości 1496 kilometrów oraz 22 szlaki rowerowe liczące 943 kilometry - tak prezentuje się aplikacja mobilna Świętokrzyskie Szlaki Turystyczne. zrealizowana ze środków Województwa Świętokrzyskiego we współpracy z Zarządem Głównym PTTK, Centralnym Ośrodkiem Turystyki Górskiej PTTK w Krakowie oraz Oddziałem Świętokrzyskim PTTK w Kielcach.
Legendy i opowieści niezwykłe

2022-06-12

Legendy i opowieści niezwykłe

Zwiedzać można różnie. Ja najbardziej lubię wędrować ścieżkami legend i baśni, i taki właśnie pomysł mam na dzisiejsze spotkanie z Wami. Zapraszam zatem na zawichojską ziemię.
Bodzentyn, czyli zamek, duch i zad

2022-06-03

Bodzentyn, czyli zamek, duch i zad

Bodzentyn, miasto, które odwiedzaliśmy wielokrotnie i tylko od czasu do czasu podawałam Wam co smakowitsze kąski. Przyszedł czas, żeby z Bodzentyna zrobić danie główne i zaproponować to miasto na wiosenno letnią wycieczkę. Gwarantuję przewodnickim słowem, że nie będziecie zawiedzeni, szczególnie jeśli przynajmniej część trasy przejdziecie pieszo lub przejedziecie rowerem.  A zatem do rzeczy...
O czym szumią szydłowskie śliwki

2022-05-20

O czym szumią szydłowskie śliwki

Rozległe bory, dziki zwierz, strachy i poczwary szkaradne, pośród tego wszystkiego najgroźniejsza postać, zbój Szydłem zwany. Chłop na schwał, silny jak tur, mocny jak dąb, z brodą czarną jak smoła... Dzieci się nim straszy, dziewczynom młodym obiecuje - nie od dziś wiadomo, że za niegrzecznymi chłopcami panny oczy gubią.
Masz ochotę się przejść?

2022-05-06

Masz ochotę się przejść?

Nic nie stoi na przeszkodzie, żebyś dołączył do Oddziału Międzyszkolnego PTTK w Starachowicach. Na chętnych czeka 30 - kilometrowa wędrówka. Szczegóły na plakacie. UWAGA: Żeby wziąć udział w spacerze NIE trzeba być członkiem PTTK.
Na peryferiach boskiego ogródka

2022-05-06

Na peryferiach boskiego ogródka

Odeszli. Ona i on. Zostały tylko westchnienia ścian. Marznie chałupa bez ognia w piecu i wypatruje wiosny. I płacze, bo nie ma już serca. A był kiedyś sufit dla kogoś niebem, które właśnie spadło. Nikt nie przesunie garnka na piecu, nie zmiecie okruchów ze stołu, nie pomodli do świętego obrazu... Puste domy tęsknią, porzucona kapota udaje, że ktoś ją jeszcze założy, sukienka powoli traci nadzieję.